Maandag werd ik wakker met pijn in mijn lichaam. Spanning, dacht ik. Ik had die dag een afspraak over PGT (onze kinderwens) en een afspraak over mijn operatie. En had ik niet veel te veel hooi op mijn vork genomen het afgelopen weekend? Geen reden tot paniek in ieder geval, maar gedurende de dag ging ik me steeds slechter voelen.

Pas toen ik het ‘s avonds enorm koud kreeg, viel het kwartje. Koorts. En dat betekent: altijd even bellen. Net als twee weken geleden moest ik weer langs op de spoedeisende hulp om van alles af te nemen. Net als twee weken geleden dacht ik ook nu weer na een paar uur wachten naar huis te kunnen.

Zo snel mogelijk oplappen

Dat liep even anders dan gepland: ze zagen aanwijzingen voor een infectie en wilden wat bloed en urine op kweek zetten. Ondertussen werd ik opgenomen omdat ze me antibiotica via infuus wilden geven. Met het oog op mijn vorige koortspiek en mijn operatie over twee weken, willen ze me zo snel mogelijk weer oplappen.

Die nacht heb ik amper een oog dicht gedaan omdat ik zo erg lag te rillen. Ik heb het niet meer zo koud gehad sinds we hebben gekampeerd in IJsland. ;-) De volgende dag ging het snel al beter met me, maar ik was wel misselijk geworden en had (sorry voor de too much information, maar ik had je gewaarschuwd) diarree gekregen.

Dat betekende dat ik in isolatie (ik mag wel bezoek krijgen, maar zelf mag ik de kamer niet uit) moet wachten op de uitslag van mijn kweekjes en ondertussen uitgebreid verslag moet doen van mijn ontlasting aan de arme verpleegsters. Zij komen af en toe controles doen en me mijn antibiotica geven.

Inmiddels is het donderdag, is gisteren mijn PAC verwijderd, en gaat het eigenlijk best oké met me. Het voelde al overdreven om naar de spoedeisende te gaan met koorts, maar het voelt helemaal overdreven om hier in isolatie te zitten in het ziekenhuis terwijl ik me zo voel. Al snap ik ook dat mijn operatie straks door moet kunnen gaan en dat ik die een beetje fit moet ondergaan. Hopelijk komen vandaag de uitslagen binnen, kan ik switchen naar antibiotica in pilvorm en dan naar huis!