Ik heb al een tijdje niets geschreven, maar na mijn ‘dieptepunt’ van vorige blog, heb ik dit keer goed nieuws. Omdat behandeling 10 inmiddels ook binnen is, betekent dit dat ik aan mijn laatste kuur van carboplatin & paclitaxel ben begonnen!

Hoe zat het ook alweer?

Mocht je het niet helemaal helder meer hebben: de eerste 12 weken van mijn behandeling krijg ik carboplatin & paclitaxel kuren. Eén kuur duurt 3 weken. Op dag 1 krijg ik beide chemo’s, op dag 8 en dag 15 alleen paclitaxel. Nu behandeling 10 binnen is, ben ik dus aan de laatste loodjes van deze eerste ronde begonnen.

Ik kan niet in woorden uitdrukken hoe blij ik ben dat ik me zo goed door deze eerste ronde heb geslagen. Natuurlijk was het echt wel pittig af en toe, maar ik ben erg verbaasd over hoeveel ik nog kon doen de afgelopen 10 weken. Inmiddels merk ik wel dat mijn batterij enorm snel leeg is en dat ik me vaak niet goed voel.

En eerlijk is eerlijk: misschien moet ik iets meer toegeven dat ik ziek ben en iets heftigs doormaak. Ik merk dat ik de afgelopen 10 weken vooral heb geprobeerd om me zo normaal mogelijk te voelen en zoveel mogelijk mijn oude leven door te leven. Dat zorgde voor veel frustratie als dat dan niet lukte. Het was de bedrijfsarts die me hier afgelopen donderdag verrassend genoeg op wees, toen hij zei dat ik bijvoorbeeld misschien wat minder moest werken.

Zenuwachtig voor het vervolg

Daarbij ben ik ook een beetje zenuwachtig voor het vervolg. Op 10 juli heb ik een MRI die ons verteld of de behandeling aanslaat. De week erop ga ik meteen door met mijn volgende kuren: AC kuren. Ik hoorde al van lotgenootjes dat deze eigenlijk nog pittiger zijn. Het wordt ook wel ‘de rode duivel’ genoemd. Dat komt ook door de rode kleur, waardoor zelfs je tranen rood kleuren…

Afgelopen week kreeg ik meer informatie over de AC kuren van mijn verpleegkundig specialist. Ook van deze kuren krijg ik er 4 in totaal, met het verschil dat deze kuren 2 weken duren en ik hiervoor om de week naar het ziekenhuis moet in plaats van iedere week. Na iedere behandeling komt er na één of twee dagen iemand thuis langs om een injectie te geven, zodat mijn witte bloedcellen een boost krijgen.

Helaas komt deze injectie ook weer met de nodige bijwerkingen en kun je je hier grieperig door voelen en last krijgen van bot- en spierpijn. Het advies is dan ook om jezelf zo’n beetje te verzuipen in paracetamol. Vaak hoor je dat mensen een slechte week hebben en daarna een betere week.

Klinkt allemaal niet erg gezellig, maar ook hierbij geldt dat de bijwerkingen voor iedereen anders zijn. In het ergste geval moet ik dus nog even 4 keer een week bikkelen en ben ik daarna hopelijk van de chemo af! Ik ben in ieder geval al stiekem aan het aftellen.